Bir Oyunda Gömüldüm

Biliyorum,
öldüğümde içimde yaşanmamışlıklarımın dışında
hala söylenmemiş cümlelerim olacaktır,
yazılmamış kırık dökük şiirlerim,
bazen de kimsenin söylemeye cesaret edemediği
fikrimin esaretsizken şaha kalktığı kelimelerim,
o deli deli hallerim
ve hep özlemini duyduğum,
ceplerinde can erikleriyle annesine koşarken canı gönülden gülüşen çocukluğum..
benimle geleceklerdir
onlarla gömülmek hazzını bana veren,
başka bir şeyde aynı tadı alamamamdandır.
ve bu hazzın son isteği o dur ki;
yakalanılmamış intharıma musalla taşında hiç içilmemiş bir bardaktan sevda içirilsin.
bilmem mümkün müdür hala yudumlanmamış bir sevda bulabilmek,
ama güzel,
intiharın benim yaşamıma denk düşen ve içime sinen tek oyun olduğunu bilmek
hepsi güzel..
bu oyunu hak ettim
içim dışım bir değildi bir kere
onun sonucu bu
içten güldüm ama, içimde üzüldüm
sonucu bu
işte öldüm
bu ilk ve son oyundu,
dünyaya son bir defa daha güldüm
ve sonsuzluğa gömüldüm.

Cemile SÖNMEZ

ZİYARETÇİ YORUMLARI

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu aşağıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

BİR YORUM YAZ